آیا لپتین در پیشگیری از بیماری مهمتر از انسولین است؟

انسولین و نقش آن در سلامتی و همچنین نقش آن در ایجاد بسیاری از بیماری های دوران سالمندی بیشتر شناخته شده است. دیابت بیماری مزمنی است که اکثر ما با آن آشنا هستیم، اما انسولین نیز عامل اصلی بیماری های قلبی عروقی، فشار خون بالا، آلزایمر و سرطان است.

اکنون تحقیقات بیشتری در حال انجام است و ما دریافتیم که لپتین ممکن است حتی از انسولین اهمیت بیشتری داشته باشد. مطالعات اخیر نشان داده است که سطح گلوکز و در نتیجه انسولین طولانی مدت به شدت توسط لپتین تعیین می شود.

در گذشته نه چندان دور، اکثر متخصصان پزشکی معتقد بودند که حساسیت به انسولین در بافت عضلانی و چربی مهمترین عامل در محاسبه خطر ابتلا به دیابت است. از آن زمان، ما دیدیم که سلول های مغز و کبد در تنظیم سطح قند خون، به ویژه در افرادی که در معرض خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ هستند، بیشترین اهمیت را دارند.

ما باید بدانیم که لپتین چه تأثیری در تنظیم فعالیت هیپوتالاموس در مغز دارد. این عملکرد، فرآیندهای بدنی «خودکار» را کنترل می‌کند که به ندرت درباره آنها شنیده شده است، اما اغلب در مورد سلامتی تصمیم می‌گیرند. اینها شامل ضربان قلب، پاسخ استرس، گرسنگی، دمای بدن، رفتار تولیدمثلی، و اینکه آیا بدن شما در حال سوزاندن یا ذخیره چربی است.

بیشتر بیماری های مزمن با التهاب شدید همراه هستند. این نه تنها بیماری قلبی بلکه دیابت را نیز شامل می شود. لپتین بالا به التهاب کمک می کند و سایر مواد التهابی تولید می کند.

بسیاری از بیماری های مزمن، مانند بیماری قلبی و دیابت، اکنون با التهاب بیش از حد مرتبط هستند. سطوح بالای لپتین دارای اثرات پیش التهابی است و همچنین به کنترل تولید سایر مواد شیمیایی التهابی قوی که با شروع بیماری قلبی و دیابت مرتبط است کمک می کند.

ارتباط واضحی بین چاقی و افزایش سایر بیماری‌های مزمن مانند دیابت و بیماری قلبی وجود دارد، اما ارتباط علت و معلولی آن همیشه مشکوک بوده است. اکنون می دانیم که لپتین اضافی به دلیل چربی اضافی بدن می تواند عامل گمشده باشد.

https://rdiet.ir/ رژیم کتوژنیک دکتر روشن ضمیر