تأثیر هورمون ها بر وزن: هورمون های اشباع و گرسنگی


اختلالات هورمونی بر سلامت بدن از جمله وزن ، هورمون های سیری و گرسنگی و عوامل م thatثر بر هورمون ها تأثیر می گذارد.

هورمون ها مولکول های سیگنال دهنده هستند. این مواد شیمیایی توسط غدد درون ریز تولید شده و در خون ترشح می شوند.

ترشح هورمون به خون توسط غدد خاصی مانند هیپوفیز ، تیروئید ، پاراتیروئید و غدد فوق کلیوی انجام می شود. اینگونه است که هورمون ها به بافت ها و اندام ها می رسند.

می توان گفت هورمون ها تقریباً بر همه جنبه های سلامت ، از جمله عملکرد جنسی ، رشد ، خلق و خو ، اشتها و متابولیسم تأثیر می گذارد.

بنابراین ، هرگونه اختلال در تنظیم هورمون ها (کم و بیش ترشح) تأثیر قابل توجهی بر سلامت ، از جمله وزن بدن خواهد داشت.

در این مقاله عوامل موثر بر هورمون ها و تأثیر هورمون ها بر وزن بدن را بررسی کرده و هورمون های سیری و گرسنگی را بررسی می کنیم.

همچنین بخوانید:

هر آنچه باید در مورد عدم تعادل هورمونی بدانید (کلیک کنید)

تاثیر هورمون ها بر وزن بدن

هورمون ها نقش بسیار بسیار مهمی در تنظیم ذخیره و تجزیه چربی ها دارند.

هورمون ها همچنین تأثیر زیادی بر مصرف انرژی و میزان کالری مصرفی بدن دارند.

بنابراین ، نوسانات هورمونی باعث افزایش یا کاهش وزن و تجمع چربی در مناطق خاصی می شود.

در اینجا چند نمونه از تأثیر هورمون ها بر وزن آورده شده است:

  • غده تیروئید هورمون هایی را تنظیم می کند که متابولیسم را تنظیم می کنند.

هنگامی که غده تیروئید بیش از حد فعال است ، هورمون تیروئید بیشتری ترشح می شود. این باعث ایجاد یک حالت متابولیک شدید می شود که باعث سوزاندن کالری بیشتر می شود. این بیماری به عنوان پرکاری تیروئید نیز شناخته می شود.

کم کاری تیروئید که با سطوح پایین هورمون تیروئید مشخص می شود ، منجر به مصرف انرژی کمتر می شود و به عنوان کم کاری تیروئید نیز شناخته می شود.

بنابراین ، افراد مبتلا به پرکاری تیروئید وزن خود را کاهش می دهند و افراد مبتلا به کم کاری تیروئید وزن خود را افزایش می دهند (چاقی).

همچنین بخوانید:

بیماری تیروئید (کلیک کنید)

  • انسولین هورمون دیگری است که بر وزن بدن تأثیر می گذارد.

سلول ها برای استفاده از گلوکز برای تولید انرژی و ذخیره آن به شکل گلیکوژن برای استفاده های بعدی به انسولین نیاز دارند. انسولین همچنین برای ذخیره انرژی به عنوان چربی و جلوگیری از تجزیه چربی برای حفظ وزن بدن مورد نیاز است.

حفظ سطح انسولین در محدوده استاندارد بسیار مهم است. افزایش سطح انسولین مزمن منجر به مقاومت به انسولین می شود. در این شرایط ، سلول ها به انسولین پاسخ خوبی نمی دهند.

بر اساس مطالعات انسان و حیوانات ، این امر منجر به اختلال در هورمون های سیری و گرسنگی ، جذب بیش از حد چربی توسط اندام هایی مانند کبد و اختلال در متابولیسم می شود.

  • کورتیزول یک گلوکوکورتیکوئید (هورمون استروئیدی) است که نقش مهمی در پاسخ به استرس بدن دارد.

با این حال ، افزایش مزمن سطح کورتیزول منجر به افزایش وزن می شود.

کورتیزول باعث تجزیه چربی در ناحیه شکم می شود و اشتها را افزایش می دهد ، به ویژه اشتیاق برای غذاهای پرانرژی و خوشمزه سرشار از چربی و قند.

اختلال در تنظیم کورتیزول باعث افزایش سطح کورتیزول در افراد مبتلا به استرس مزمن و افراد مبتلا به سندرم کوشینگ می شود.

هورمون های دیگر مانند گلوکز ، لپتین ، آسپرین و استروژن به پپتیدهای انسولینوتروپیک بستگی دارند که بر وزن بدن و توزیع چربی تأثیر می گذارد.

همچنین بخوانید:

استروژن (کلیک کنید)

عوامل موثر بر هورمون ها

عوامل موثر بر هورمون ها را می توان به شرح زیر خلاصه کرد:

  • وزن بدن
  • بیماریها
  • سن
  • رژیم غذایی و سبک زندگی
  • خواب کافی
  • ورزش و فعالیت بدنی
  • فشار

تاثیر بیماریها ، سن و افزایش وزن بر هورمونها

عوامل زیادی مانند وزن بدن ، سن و بیماری بر سطح هورمون ها تأثیر می گذارد.

سطوح بالای چربی بدن در افراد دارای اضافه وزن یا چاق می تواند بر بسیاری از هورمون ها تأثیر بگذارد.

برخی از هورمون های م obesثر بر چاقی عبارتند از:

به عنوان مثال ، مردان چاق تستوسترون کمتری نسبت به مردان عادی و با وزن طبیعی دارند.

این به دلیل کاهش پروتئینی به نام گلوبولین اتصال دهنده هورمون جنسی (SHBG) است که تستوسترون را به بافت های بدن متصل می کند. کاهش SHBG در چاقی به دلیل مقاومت به انسولین است.

سطح پایین تستوسترون با افزایش چربی بدن به ویژه در ناحیه شکم و کاهش توده عضلانی در مردان همراه است.

همچنین بخوانید:

علل هورمونی افزایش چربی شکم (کلیک کنید)

چاقی همچنین با ناهنجاری های پریپلپتین از جمله هایپرلپتینمی (دفع زیاد لپتین) ارتباط دارد. این به این دلیل است که پاسخ مناسبی به لپتین وجود ندارد.

از آنجا که لپتین سیری را تنظیم می کند ، کاهش حساسیت آن منجر به دریافت بیش از حد کالری و افزایش وزن می شود.

چاقی همچنین با سطح بالای انسولین و آسپرین (هورمون محرک اشتها) همراه است.

افراد در دوران یائسگی نیز افزایش چربی بدن ، به ویژه در قسمت میانی بدن را تجربه خواهند کرد.

این ممکن است به دلیل تغییرات هورمونی در این مرحله باشد ، از جمله کاهش مصرف انرژی و کاهش سطح استروژن در ارتباط با اختلال عملکرد متابولیک.

علاوه بر این ، بیماری هایی مانند سندرم تخمدان پلی کیستیک ، کم کاری تیروئید ، بیماری کوشینگ و دیابت نیز می توانند با ایجاد اختلالات هورمونی بر وزن تأثیر بگذارند.

همچنین افزایش وزن در افرادی که از هورمون درمانی تقویت کننده جنسی استفاده می کنند شایع است.

لازم به ذکر است که سطح هورمون ها تحت تأثیر بسیاری عوامل دیگر مانند بارداری ، مصرف مواد مخدر و عوامل دیگر قرار می گیرد.

تاثیر سبک زندگی و رژیم غذایی بر هورمون ها

یکی دیگر از عواملی که بر هورمون ها تأثیر می گذارد شیوه زندگی افراد است.

رژیم غذایی ، فعالیت و استرس مزمن نیز با نوسانات هورمونی مرتبط است.

رژیم غذایی

رژیم غذایی یکی از اصلی ترین عواملی است که بر سلامت کلی بدن و هورمون ها در شیوه زندگی افراد تأثیر می گذارد.

تحقیقات نشان می دهد رژیم های غذایی سرشار از غذاهای فرآوری شده و قند زیاد و کربوهیدرات های تصفیه نشده می تواند منجر به عدم تعادل هورمونی شود.

به عنوان مثال ، رژیم های غذایی با قند بالا (به ویژه نوشیدنی های شیرین) با مقاومت به انسولین و افزایش سطح لپتین مرتبط است.

تحقیقات همچنین نشان می دهد که رژیم های سرشار از پروتئین و کربوهیدرات کم یا متوسط ​​نسبت به رژیم های پر کربوهیدرات و کم پروتئین تأثیر مفیدتری بر هورمون های سیری و گرسنگی دارند.

همچنین بخوانید:

رژیم کم کربوهیدرات (کلیک کنید)

رژیم های غذایی غنی از غذاهای فرآوری شده و قندهای اضافی سطح هورمون های گرسنگی از جمله NPY را افزایش می دهد و با اثرات هورمون های سیری از جمله CCK مقابله می کند.

این عوارض منجر به پرخوری و افزایش وزن می شود.

علاوه بر این ، رژیم غذایی غنی از غذاهای فرآوری شده ، قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی مختل کننده غدد درون ریز ، از جمله فتالات را افزایش می دهد.

به نظر می رسد این مواد شیمیایی اشتها ، سیری و هورمونهای ترجیحی غذا را تنظیم کرده و باعث مقاومت به انسولین می شوند. همه این عوامل بر افزایش وزن تأثیر می گذارد.

روش های دیگری نیز برای تأثیر رژیم بر هورمون ها و افزایش وزن وجود دارد.

به طور کلی ، خوردن یک رژیم متعادل غنی از غذاهای کامل با حداقل پردازش و قند اضافه شده برای سلامت هورمونی مهم است.

سایر عوامل موثر بر هورمون ها

خواب ، فعالیت بدنی و استرس نیز بر هورمون های م affectثر بر وزن بدن تأثیر می گذارد.

داشتن خواب کافی برای سلامتی ضروری است. در حقیقت ، نداشتن خواب کافی می تواند منجر به اختلالات هورمونی شود.

بی خوابی با افزایش اشتها ، سیری ، پرخوری و مقاومت به انسولین ، مقاومت به لپتین و اختلالات هورمون گرسنگی همراه است که می تواند منجر به افزایش وزن شود.

ورزش همچنین بر سطح هورمون ها تأثیر می گذارد.

بر اساس تحقیقات انجام شده ، افزایش فعالیت بدنی منجر به موارد زیر می شود:

  • افزایش حساسیت بدن به انسولین
  • افزایش سطح تستوسترون در مردان
  • کاهش سطح لپتین در افراد دارای اضافه وزن و چاق
  • واکنش هورمون های سیری را بعد از غذا بهبود می بخشد

مدیریت استرس برای واکنشهای هورمونی سالم ضروری است. استرس مزمن هورمون های مسئول تنظیم اشتها را تغییر می دهد و به افزایش کالری دریافتی و افزایش وزن کمک می کند.

بنابراین ، مدیریت استرس بخش مهمی از ارتقاء سلامت هورمونی مطلوب و حفظ وزن بدن است.

تاثیر هورمون ها بر سیری و گرسنگی

هورمون ها اشتها را تنظیم می کنند تا سطح انرژی مناسب بدن را حفظ کنند.

برخی هورمون ها گرسنگی را تحریک می کنند.

برخی دیگر نشان می دهند که به اندازه کافی غذا خورده اند و احساس سیری می کنند.

عدم تعادل هورمونی که بر کنترل اشتها تأثیر می گذارد منجر به افزایش یا کاهش وزن می شود.

هورمون های گرسنگی

هنگامی که بدن به غذا احتیاج دارد ، یک سری اقدامات در سیستم غدد درون ریز و عصبی برای تحریک دریافت غذا انجام می شود.

به عنوان مثال ، چرخه انقباض مربوط به گرسنگی (معروف به کمپلکس حرکتی مهاجر) توسط هورمون های دستگاه گوارش ، از جمله موتیلین تحریک می شود.

برخی از هورمون های اصلی و سایر ترکیباتی که بر تحریک اشتها تأثیر می گذارند عبارتند از:

  • گرلین: گرلین به عنوان هورمون گرسنگی شناخته می شود و هیپوتالاموس را تحریک می کند ، ناحیه ای در مغز که مسئول گرسنگی است. گرلین علاوه بر مصرف غذا ، در چرخه خواب و بیداری ، متابولیسم گلوکز و موارد دیگر نیز نقش دارد.
  • موتیلین: موتیلین هورمونی است که در روده کوچک تولید می شود. وقتی بدن روزه می گیرد ، موتیلین باعث انقباض روده می شود و مغز را از نیاز به غذا مطلع می کند.
  • نوروپپتید Y (NPY): NPY یک پپتید (اسید آمینه زنجیره ای کوتاه) است که توسط مغز برای تحریک دریافت غذا ترشح می شود. تولید و انتشار NPY توسط هورمون هایی مانند گرلین و لپتین تنظیم می شود.
  • پروتئین وابسته به آگوتی (AgRp): AgRp پپتید دیگری است که توسط مغز تولید می شود. تولید AgRp توسط گرلین تحریک می شود و مصرف غذا را افزایش می دهد.

هورمون های سیری

موارد زیر برخی از هورمون های اصلی هستند که باعث سیری و کاهش مصرف غذا می شوند:

انسولین هورمونی است که از لوزالمعده ترشح می شود. انسولین نقش مهمی در تنظیم قند خون و تعادل انرژی دارد. بعد از غذا ، سطح انسولین افزایش می یابد. در واقع انسولین برای کاهش مصرف غذا به مغز بستگی دارد.

  • کلسیستوکینین (CCK)

کوله سیستوکینین هورمونی است که توسط سلولهای روده کوچک در پاسخ به مواد مغذی لومین ، به ویژه چربی و پروتئین آزاد می شود. با تحریک مراکز سیری در مغز ، مصرف غذا کاهش می یابد ، که باعث انقباض کیسه صفرا و ترشح لوزالمعده لازم برای هضم می شود.

  • پپتید شبه گلوکاگون 1 (GLP-1)

GLP-1 توسط سلولهای روده ای در پاسخ به مصرف غذا تولید می شود. پپتید شبه گلوکاگون (GLP-1) تخلیه معده را کند می کند ، مصرف غذا را کاهش می دهد و سیری را افزایش می دهد.

  • پپتید پانکراس YY (پپتید YY)

پپتید YY هورمون دیگری است که در روده کوچک تولید می شود. این هورمون در پاسخ به غذا ترشح می شود و به گیرنده های مغز متصل می شود. این امر اشتها را کاهش داده و حرکت غذا را از طریق دستگاه گوارش کند می کند.

لپتین هورمونی است که توسط سلول های چربی و دیگر قسمت های بدن ترشح می شود. لپتین در درجه اول به عنوان هورمون سیری شناخته می شود. لپتین پپتیدهای محرک گرسنگی از جمله NPY و AgRp را مهار می کند و پپتیدهای افزایش دهنده سیری را تحریک می کند. این باعث کاهش اشتها می شود.

Obestatin یک هورمون سرکوب کننده اشتها است که با اثرات گرسنگی ناشی از گرلین مقابله می کند. با این حال ، دانشمندان در حال مطالعه ابستاتین هستند و تحقیقات بیشتری در مورد تأثیرات آن بر گرسنگی و سیری مورد نیاز است.

البته لیست فوق جامع نیست و مواد دیگری مانند نسپاتین 1 پپتید و هورمون اکسی سانتومودولین نیز در کنترل اشتها نقش دارند.

خلاصه

هورمون ها گرسنگی و سیری ، توزیع چربی و متابولیسم را کنترل می کنند که به نوبه خود بر وزن بدن تأثیر می گذارد.

عواملی که بر سلامت هورمون ها تأثیر می گذارد شامل ژنتیک ، پیری ، بیماری ، استرس در شیوه زندگی ، خواب و ورزش است.

خوردن یک رژیم غذایی مغذی و متعادل ، خواب کافی ، تشخیص بیماری های زمینه ای ، مدیریت استرس و ورزش تنها برخی از راه های پشتیبانی علمی برای حفظ وزن سالم و تنظیم هورمون ها است.

برای مشاهده و خرید مکمل ها و محصولات مراقبت از داروخانه آنلاین Oiro روی آن کلیک کنید.

دیدگاهتان را بنویسید