در جنوب کشور تغذیه آهوها از ضایعات بر حیوانات منطقه تاثیر منفی می گذارد


یکی از اعضای هیات علمی منابع طبیعی دانشگاه تهران افزایش جمعیت آهو در جنوب کشور را ناشی از آسیب های زیست محیطی ندانست، بلکه غذای آنها در محل های دفن زباله را ضرر برای همه دانست. . حیات وحش

به گزارش ایسنا، بر اساس اطلاعات سازمان حفاظت محیط زیست تا به امروز سه گونه گوزن ایرانی، هندی (جبیر) و کوهی توصیف شده است. در دهه ۱۳۳۰ اکثر دشت‌های کویری محل زندگی تعداد زیادی آهو بود، اما به دلیل شکار و تخریب بیش از حد و تغییر کاربری از رویشگاه آهو به باغ‌ها و زمین‌های زراعی، جمعیت آنها در بیشتر مناطق تحت مدیریت جنگل کاهش یافت.

بیشترین جمعیت آهو در کشور در منطقه موته و کمیشلو در استان اصفهان، شیر احمد در استان خراسان رضوی و دشت سهرین در استان زنجان است و استان اصفهان از نظر حضور آهو یکی از استان های پیشرو است. تمام مناطق آن

انتخاب زیستگاه در بیابان ها تحت تأثیر رفتار تولیدمثلی و همچنین شرایط محیطی زیستگاه آنها است. با توجه به کاهش جمعیت آهو، حفظ زیستگاه و مسیرهای مناسب بین این مناطق حائز اهمیت است.

بر اساس سرشماری آژانس حفاظت از محیط زیست در سال ۲۰۱۷، جمعیت آهو حدود ۱۸۰۰۰ تخمین زده می شود. با توجه به اینکه آهوها در دشت ها زندگی می کنند، بیشتر در معرض تخریب زیستگاه و آسیب های ناشی از درگیری های دست ساز انسان هستند و شکار آنها به دلیل نوع زیستگاهشان آهو، گوسفند و راحت تر از سایر نژادها مانند گوسفند است. است

امروزه بر خلاف کاهش جمعیت آهو در کشور، جمعیت این گونه در جزایر جنوبی به دلیل عدم شکار رو به افزایش است.

دکتر افشین علیزاده در گفت وگو با ایسنا وی در خصوص تعداد آهوها در جزایر جنوبی کشور گفت: به دلیل نبود شکارچیان طبیعی و عدم درگیری با محیط زیست، آهو شکار نمی شود و به همین دلیل جمعیت آنها در این مناطق رو به افزایش است.

وی افزود: آهوهای زیادی در گذشته به جزیره آورده شده و مانده اند و به همین دلیل جمعیت آنها افزایش یافته و به فکر انتقال آنها به مکان هایی هستند که آهو کمتر دیده می شود.

علیزاده مشکل اصلی آهوها را عدم آگاهی از زیستگاه سابق خود دانست و گفت: بنابراین انتقال آنها به مکان دیگری نیز مشکل آفرین است زیرا بحث جریان ژنی و تنوع ژنتیکی مهم است. به عنوان مثال اگر این گوزن ها متعلق به شیر احمد یا اسفرین هستند رهاسازی آنها در جایی غیر از این مناطق موضوعی است که باید بررسی شود.

این عضو هیئت علمی دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران افزایش جمعیت آهوها را تهدیدی برای اکوسیستم ندانست و گفت: افزایش جمعیت آنها خطرناک نیست زیرا خود گوزن ها به دلیل کمیابی به تعادل می رسند. غذا، تولید مثل کم و تولید مثل نر یا ماده. وقتی منابع محدود باشد، تولدها نیز کاهش می یابد.

علیزاده افزود: گونه مهاجمی به نام گیاه سومان (جلبک پاکستانی) در جزایر جنوبی کشور وجود دارد. این گیاه ریشه های بسیار عمیقی دارد و آب زیاد آن را از بین می برد. آهو به دلیل جثه کوچکش می تواند زیر این گیاه رفته و از آن به عنوان پناهگاهی برای فرار از گرما استفاده کند.

وی به جاذبه گردشگری این گوزن ها نیز اشاره کرد و گفت: اکثر جزایر جنوب کشور به ویژه کشام، کیش و هرمز یکی از مقاصد گردشگری هستند و گردشگران زیادی از آن بازدید می کنند، بنابراین آهوها نیز از جاذبه های گردشگری هستند. می تواند به مرکز تبدیل شود . .

علیزاده به استفاده از فضولات انسانی توسط حیات وحش اشاره کرد و گفت: استفاده از فضولات انسانی توسط حیات وحش در همه جای دنیا وجود دارد. در دسترس ترین منبع برای تغذیه، فضولات انسانی است، زیرا به احتمال زیاد بسیاری از منابع غذایی توسط انسان به خصوص در جزایر توریستی دور ریخته می شود و حیوانات مشکلی برای یافتن غذا ندارند. هضم غذای باقیمانده برای حیات وحش آسان است و همچنین برای افرادی که جذب آن می شوند بوی خوبی دارد.

وی افزود: اگر زباله ها به درستی دفن، دفع، نگهداری یا حمل نشود، بسیاری از حیوانات وحشی مانند سگ و موش به سمت زباله جذب می شوند.

علیزاده این منبع را ناشی از انتقال بسیاری از بیماری های عفونی و انگلی دانست که باعث کاهش جمعیت و آسیب به حیات وحش شده است.

وی پیشنهاداتی درباره جمعیت آهو در جنوب کشور ارائه کرد و گفت: ابتدا باید مطالعات ژنتیکی انجام شود تا شباهت یا ارتباط ژنتیکی آنها با سایر آهوهای ایرانی اندازه گیری شود. در مرحله دوم که میل جنسی پیدا می شود، آنها را زنده صید می کنند و در هر مکانی که تعداد آهوها کم باشد، آهوهای متمایل به ژنتیک در جنوب کشور زنده صید و به این مناطق منتقل می شوند.

این استاد دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران به جنبه تبلیغاتی، آگاهی بخشی و آموزشی برای گردشگران جزایر جنوبی کشور اشاره کرد و تصریح کرد: بروشورهای موجود در هتل ها یا اقامتگاه ها می تواند عاملی برای اطلاع رسانی از نقش آهو در حفاظت باشد. . . اکوسیستم و محیط زیست .. چند آهو وجود دارد و در کدام مناطق ایران و چگونه از آنها محافظت کنیم.

وی افزود: بسیاری از مردم آهو را حیوانی زیبا با گوشت لذیذ می دانند، یعنی آن را منبع تغذیه می دانند اما آگاهی از گونه ها می تواند به کاهش این تصور کمک کند.

علیزاده در پایان بر اهمیت نقش آهو در محیط زیست تاکید کرد و گفت: آهو یکی از منابع غذایی بسیاری از گوشتخواران مانند گرگ و یوزپلنگ است. وجود آهو مانع از حمله این حیوانات به روستاها و سکونتگاه های انسانی می شود زیرا وقتی شکارچیان شکار نمی کنند به منابع دیگری مانند فضولات انسان و گاهی خود انسان متوسل می شوند.

انتهای پیام/