علوم ورزشی تفاوت بین پروتئین های حیوانی و گیاهی چیست؟ کدامیک بهتر است؟


آنچه در این مقاله می خوانید

در مورد تفاوت بین پروتئین های حیوانی و گیاهی ؛ هر طرفداری می خواهد نوع پروتئین خود را با تبلیغ مزایای آن بهتر جلوه دهد ، اما بالاخره کدام نوع پروتئین مفید است؟

پروتئین گیاهی اخیراً بسیار محبوب شده است ، و دلیل خوبی در پس این شهرت وجود دارد. افرادی که فعالیت بدنی بیشتری دارند ترجیح می دهند رژیم غذایی آنها گیاه خواری باشد و انتخاب آنها نتیجه می دهد. پروتئین گیاهی خالص تر و فاقد مواد شیمیایی است و بنابراین بازار را در بر گرفته است.

بنابراین همه این تبلیغات چه می گویند؟ چه چیزی باعث می شود پروتئین گیاهی منبع پروتئین برای بسیاری از ورزشکاران و سایرین باشد؟ مهمتر از همه ، تفاوت اصلی بین پروتئین گیاهی و حیوانی چیست و کدام را برای مصرف طولانی مدت خود انتخاب کنید؟

ناگفته نماند که گیاهان جزء لاینفک رژیم غذایی سالم و زندگی ما هستند. البته پروتئین حیوانی نیز مزایای زیادی دارد. اما آیا مزایای آن بیشتر از مزایای آن است؟ ما می خواهیم در مورد هر یک از این پروتئین ها ، نحوه تأثیر آنها بر سلامت کلی ما و اینکه کدام یک برای نیازهای خاص ما مناسب تر است صحبت کنیم.

قبل از توصیف نوع خاصی از پروتئین ، ابتدا باید بدانیم پروتئین چیست. پروتئین ها مولکول های بزرگی هستند که از زنجیره های طولانی اسیدهای آمینه تشکیل شده اند. اسیدهای آمینه علاوه بر اینکه بلوک های سازنده پروتئین ها هستند ، وظیفه تنظیم عملکردهایی مانند تکثیر DNA ، حرکت مولکولی و تسریع واکنشهای متابولیک را بر عهده دارند. پروتئین ها از نظر ترتیب و ترتیب اسیدهای آمینه متفاوت هستند.

پروتئین در رژیم غذایی ما مهم است و از آنجا که ما نمی توانیم تمام اسیدهای آمینه لازم برای زنده ماندن را تولید کنیم ، باید مقداری از آن را از طریق رژیم غذایی دریافت کنیم. 9 اسید آمینه ضروری وجود دارد که بدن نمی تواند به تنهایی آنها را تولید کند و در این مرحله نقش پروتئین در تغذیه مشخص می شود. پروتئین های حیوانی مانند گوشت قرمز ، طیور ، ماهی ، لبنیات ، تخم مرغ و پنیر حاوی همه اسیدهای آمینه ضروری هستند و پروتئین کامل محسوب می شوند.

منبع ناقص پروتئین ، پروتئینی است که دارای یک یا چند اسید آمینه ضروری است. به عنوان مثال ، برخی از پروتئین های گیاهی اغلب دارای متیونین ، تریپتوفان ، لیزین و ایزولوسین کم هستند. پروتئین های مکمل دو یا چند پروتئین ناقص هستند که با هم مقادیر کافی و کامل از تمام اسیدهای آمینه ضروری را تولید می کنند. به عنوان مثال ، هر دو برنج و لوبیا از نظر آمینو اسید معیوب هستند ، اما در صورت ترکیب کامل تلقی می شوند.

پروتئین های گیاهی به تنهایی پروتئین های ناقص هستند.

تفاوت بین پروتئین حیوانی و پروتئین گیاهی چیست؟  کدامیک بهتر است؟

اما قبل از هر گونه قضاوت ، اجازه دهید نگاهی دقیق تر به پروتئین های گیاهی بیندازیم. بادام ، برنج ، سویا ، نخود سبز و سایر منابع پروتئینی گیاهی همه حاوی اسیدهای آمینه با کیفیت هستند. همانطور که قبلاً ذکر شد ، برخی از پروتئین های گیاهی دارای کمبود اسیدهای آمینه هستند ، اما وقتی با انواع غذاهای سالم مانند دیگر منابع پروتئینی ترکیب شوند ، می توانند قوی و کامل باشند. پروتئین های گیاهی فواید بسیار دیگری نیز دارند که بعداً در مورد آنها صحبت خواهیم کرد.

این واقعیت که ما پروتئین های گیاهی را کمبود می نامیم به این معنا نیست که آنها لزوما اسیدهای آمینه ضروری ندارند ، بلکه به این معنی است که آنها در انواع خاصی از اسیدهای آمینه کم هستند. بنابراین ، وقتی از همه نوع رژیم متعادل استفاده می کنید ، پروتئین های گیاهی می خورید که برای اسیدهای آمینه ضروری بدن شما عالی هستند.

تفاوت بین پروتئین های حیوانی و گیاهی چیست؟

ما افرادی هستیم که به مصرف پروتئین حیوانی عادت کرده ایم و به سختی می توان باور کرد که پروتئین گیاهی یک انتخاب خوب و موفق برای مصرف روزانه است. ورزشکاران را متقاعد کنید که مکان دیگری وجود دارد! سوالی که اکثر گیاهخواران می پرسند این است که پروتئین مورد نیاز خود را از کجا دریافت می کنید؟ طرفداران پروتئین حیوانی اغلب در مورد فواید منابع حیوانی صحبت می کنند و این مزایا شامل مواد معدنی و ریزمغذی ها است.

مزیت پروتئین حیوانی

پروتئین حیوانی حاوی آمینو اسیدهای کامل تری است ، اما رژیم متعادل مبتنی بر پروتئین های گیاهی می تواند این کار را انجام دهد. اگر انواع میوه و سبزیجات مصرف می کنید ، می توانید به میزان کافی اسید آمینه ضروری را از منابع گیاهی دریافت کنید. بنابراین لازم نیست نگران نیاز بدن خود به برخی ترکیبات باشید. فقط غذاهای متنوع بخورید و استراحت کنید!

فواید پروتئین گیاهی

رژیم غذایی غنی از پروتئین های گیاهی در مقایسه با پروتئین های حیوانی و کربوهیدرات ها دارای فواید زیادی برای سلامتی است. کاهش وزن ، کاهش فشار خون و کاهش کلسترول. پروتئین گیاهی همچنین ممکن است خطر بیماری قلبی را کاهش داده و سطح قند خون را تثبیت کند.

اگر هدف شما کاهش وزن است ، پروتئین گیاهی می تواند به شما احساس سیری طولانی تری بدهد و به تثبیت سطح انرژی شما کمک کند تا کمتر گرسنه شوید و چربی سوزی کمی ساده تر است. منابع پروتئین گیاهی حاوی مواد مغذی مهمی مانند ترکیبات ضد التهابی ، ویتامین های ضروری ، مواد معدنی ، فیبر و مواد مغذی گیاهی هستند که بدون افزودن کالری اضافی برای سلامتی مفید هستند.

پروتئین های گیاهی از دوام بیشتری برخوردارند و تأثیر کمتری بر محیط زیست دارند ، هزینه تولید کلی پایین تری دارند و آلودگی کمتری نسبت به گوشت برای جو دارند. در نهایت ، برچسب کمبود پروتئین گیاهی به طور کامل ناپدید شده است.

نیازی نیست که همه اسیدهای آمینه ضروری را در بدن خود به طور همزمان دریافت کنید. با رعایت اصل پروتئین های مکمل ، می توانید از انواع منابع غذایی بهره مند شده و تمام آمینو اسیدهای ضروری بدن را تامین کنید.

آیا پروتئین حیوانی مشکلی دارد؟

همانطور که گفته شد ، پروتئین حیوانی فواید زیادی دارد: اسیدهای آمینه کامل همراه با مواد مغذی مهم مانند ویتامین B و آهن. اما ضعف هایی نیز در رابطه با سلامت و کنترل وزن وجود دارد.

رژیم غذایی سرشار از پروتئین حیوانی می تواند خطرناک باشد. گوشت ممکن است حاوی هورمون های مضر ، آنتی بیوتیک ها ، باکتری ها و انگل ها باشد. اسید آرکیدونیک نوعی اسید چرب است که در همه گوشتها در غلظتهای مختلف یافت می شود و گفته می شود که عامل بیماریهای پیش التهابی است. هضم پروتئین حیوانی دشوارتر است و می تواند به کبد فشار وارد کند. اکثر پروتئین های حیوانی هنگام پخت در معرض دمای بالا قرار می گیرند که می تواند ماهیت پروتئین را تغییر داده و کیفیت آن را کاهش دهد.

اگر با گوشت فرآوری شده سروکار دارید ، باید به میزان نمک و میزان نیترات خود توجه زیادی داشته باشید. مقدار زیادی نمک به گوشت های فرآوری شده اضافه می شود تا طعم و طول عمر آنها حفظ شود. نیترات یک ترکیب محافظتی است که باعث رشد تومورهای سرطانی می شود.

کدام را انتخاب کنیم؟

اگر قبلاً به خوردن پروتئین حیوانی عادت کرده اید و نیاز به تغییر را احساس می کنید ، شاید بهتر باشد پروتئین های گیاهی را از نزدیک بررسی کنید. می توانید یک یا دو وعده پروتئین حیوانی را با پروتئین گیاهی جایگزین کنید یا از هر روش دیگری که مناسب می دانید استفاده کنید ، بنابراین پروتئین گیاهی به تدریج انتخاب غالب شما می شود.

شما انتخاب های زیادی دارید ، از جمله دانه ها ، آجیل ، سبزیجات سبز ، کینوا ، حبوبات و نخود سبز. عدس و سایر حبوبات میان وعده های عالی غنی از پروتئین ، آهن و فیبر هستند. لوبیا و نخود سبز سبزیجات همه کاره غنی از پروتئین ، مواد معدنی و ویتامین ها هستند (مانند فولاد و روی ، که به رشد سلول ها ، به ویژه پس از ورزش شدید) کمک می کند.

برای امتحان

پروتئین های گیاهی سرشار از مواد مغذی گیاهی ، فیبر و پروتئین هستند ، بنابراین آنها یک انتخاب هوشمندانه هستند که عوارض جانبی منفی برخی از گوشت ها را ندارد. نکته دیگر این است که وقتی رژیم غذایی خود را به منابع گیاهی بیشتری منتقل می کنید ، تغییرات دلپذیری مانند کاهش نفخ ، افزایش انرژی ، خواب بهتر و روحیه بهتر را مشاهده خواهید کرد. می توانید نتیجه بگیرید که پاسخ اکثر سوالات و س questionsالات مربوط به سلامتی شما پروتئین گیاهی است.

ویرایش و ترجمه ellevarzesh.com


دیدگاهتان را بنویسید