غلبه بر موانع حمل و نقل فعال


مردی با ژاکت قرمز با کوله پشتی دوچرخه سواری می کند

حمل و نقل فعال دارای مزایای مهم زیست محیطی ، بهداشتی و اقتصادی است. ترویج شیوه های حمل و نقل فعال ، از جمله پیاده روی ، دوچرخه سواری و ویلچر یا چرخاندن کالسکه ، می تواند فعالیت بدنی را افزایش دهد ، از نظر اقتصادی برای افراد و جوامع مفید باشد و در کاهش آلودگی هوا نقش ایفا کند.

در برخی مناطق ، حمل و نقل فعال می تواند جایگزین استفاده از وسایل نقلیه موتوری به طور کامل شود. با این حال ، به طور معمول ، فعالیت بدنی را می توان با اتومبیل یا وسایل نقلیه عمومی ترکیب کرد تا بخشی از سفر را جایگزین کند. با این حال ، مشارکت در حمل و نقل فعال در جوامع شهری ، حومه ای و روستایی بسیار متفاوت است. این نابرابری ارتباط زیادی با موانع شخصی ، محیطی و فرهنگی در تصویب حمل و نقل فعال دارد. تشویق مردم به استفاده از روشهای حمل و نقل فعال مستلزم این است که ما این موانع را شناسایی و برطرف کنیم.

یکی از موانع حمل و نقل فعال ، در دسترس بودن منابع و زیرساخت ها در جامعه برای واقع بینانه شدن آن است. به عنوان مثال ، شاخص آمادگی جسمانی آمریکا شامل امتیاز پیاده روی است که بر اساس تعداد کارها و فعالیت هایی است که می توان با پای پیاده انجام داد ، بر خلاف نیاز به ماشین. شهرهای بزرگ نسبت به شهرهای کوچکتر که تراکم کمتری دارند و دسترسی کمتری به پیاده روها ، مسیرهای دوچرخه سواری و حمل و نقل عمومی دارند ، امتیاز پیاده روی بالاتری دارند.

سایر عوامل م theثر بر تصمیم دوچرخه سواری و دوچرخه سواری شامل شرایط دسترسی و روسازی ، خطوط دوچرخه سواری ، مسیرهای چند منظوره و انواع وسایل حمل و نقل عمومی است. همچنین وجود پارکینگ و محل نگهداری دوچرخه ها و محلی برای تعویض لباس و دوش بعد از سفر از موانع مهم احتمالی هستند. دسترسی به این منابع می تواند تصمیم برای پیاده روی یا دوچرخه سواری برای حمل و نقل را آسان تر کند.

یکی دیگر از موانع حمل و نقل فعال ، ایمنی واقعی و قابل درک است. زیرساخت ها و فرهنگ در برخی از شهرها آن را برای عابران پیاده و دوچرخه سواران ایمن تر می کند ، بنابراین مرگ و میر عابران پیاده کمتر است و افراد و خانواده ها بیشتر فعال می شوند. جوامع بدون پیاده رو ، خطوط دوچرخه سواری ، گذرهای ایمن و نور کافی قطعاً مشارکت کمتری در حمل و نقل فعال خواهند داشت. علاوه بر این ، از آنجا که “ایمنی در تعداد” وجود دارد ، مکانهایی که پیاده روی و دوچرخه سواری در آنها رایج است ، ایمن تر هستند زیرا رانندگان از حضور آنها آگاه تر هستند. وقتی دوچرخه سواران و عابران پیاده کمتر دیده می شوند ، رانندگان ممکن است احتیاط کمتری داشته باشند و این امر ایمنی را بیشتر نگران می کند.

فرهنگ جامعه می تواند مانعی برای حمل و نقل فعال باشد. در مکانهایی که حمل و نقل فعال و استفاده از وسایل نقلیه عمومی عادی است ، مردم بیشتر احتمال دارد ماشین خود را در خانه بگذارند و پیاده روی کنند یا برای کار یا سفرهای تفریحی سوار شوند. متأسفانه ، بسیاری از مردم متوجه می شوند که جامعه آنها از حمل و نقل فعال پشتیبانی نمی کند ، چه از طریق کمبود زیرساخت ها و چه از طریق نگرش شهروندان. تقریباً تعداد کمی از افراد عادت حمل و نقل فعال را شروع یا حفظ می کنند در صورتی که به طور گسترده مورد پذیرش قرار نگرفته و از طریق هنجارها یا سیاست های جامعه مورد حمایت قرار نگیرد.

عوامل شخصی نیز می توانند یک عامل محدود کننده باشند. اعتقاد افراد به مزایای سلامتی ، زیست محیطی و اقتصادی می تواند بر تصمیم آنها برای مشارکت در حمل و نقل فعال تأثیر بگذارد. زمان اضافی برای پیاده روی یا دوچرخه سواری به جای رانندگی نیز یک مانع است ، اما جالب است بدانید که بسیاری از افراد زمان مورد نیاز برای سفرهای فعال را بیش از حد برآورد می کنند. سلامت و توانایی فرد برای طی مسافت های طولانی تر با پای پیاده یا دوچرخه نیز می تواند نگران کننده باشد ، به ویژه اگر این سفر شامل یک تپه باشد. ترکیبی از پیاده روی با وسایل نقلیه عمومی برای سفرهای طولانی تر یا استفاده از دوچرخه کمکی برقی می تواند از شدت آن بکاهد و لذت بخش تر شود. در حالی که حمل و نقل فعال تقریباً کمتر از رانندگی با ماشین هزینه دارد ، هزینه دوچرخه و سایر تجهیزات می تواند برخی از شروع کار را محدود کند. اشتراک دوچرخه و مشوق های مالی برای خرید دوچرخه می تواند این نگرانی ها را برطرف کند. در نهایت ، آب و هوا می تواند ملاحظات مهمی باشد. آب و هوای گرم ، سرد یا بارانی می تواند حمل و نقل فعال را به طور معقول محدود کند ، به ویژه هنگامی که لباس حرفه ای را در نظر بگیرید.

بسیاری از این موانع را می توان با آموزش مزایای سفرهای فعال ، در دسترس بودن زیرساخت ها ، منابع برای حمایت از پیاده روی و دوچرخه سواری و مشاوره برای ایمن تر و راحت تر شدن حمل و نقل برطرف کرد. حمایت از تغییرات سیاست و محیط ساخته شده می تواند به عنوان یک تلاش مردمی موثر باشد. آموزش رانندگان ، عابران پیاده و دوچرخه سواران در مورد قوانین راهنمایی و رانندگی و ایمنی می تواند به تغییر فرهنگ کمک کند. و قابل رویت ترانزیت عمومی ، پیاده روی و دوچرخه سواری از طریق رویدادهای “جاده باز” جامعه می تواند آگاهی را افزایش داده و حمل و نقل فعال را عادی کند. در نهایت ، گسترش دسترسی به حمل و نقل فعال می تواند جوامع را عادل تر ، سالم تر و از نظر اقتصادی سالم تر کند.

نویسنده: Brian B. Parr ، Ph.D. ، FACSM ، ACSM-CEP ، University of South Carolina Aiken

دیدگاهتان را بنویسید