چگونه شادی را در ورزش جاز پیدا کردم


من سالها تلاش کردم تا حرکتی را که واقعاً دوست دارم پیدا کنم. در اینجا نحوه بالاخره این را در Jazzercise پیدا کردم.

خانم های استودیوی Jazzercise من بعد از هر 25 کلاسی که شرکت می کنم ، یک کارت پستال دلپذیر و دلگرم کننده برای من می فرستند.

تمام عمرم برای دوست داشتن ورزش تلاش کردم.

در تعطیلات مرا در ورزشگاه هتل نخواهید یافت.

من هرگز قد دونده (فقط زانوی دونده) را احساس نکرده ام.

و من از آن دسته افرادی نیستم که نمی توانم آرام بنشینم. می توانم زیاد بنشینم ترجیحاً تماشای Netflix زیر پتو.

با این حال ، در طول سالها ، من ایروبیک انجام داده ام ، چرخیدم ، پایین آمدم و تمرینات پیلاتس را انجام دادم. من ساعت ها را با تمرینات خانگی و مربیان شخصی پرداخت کردم. من چندین 5K اجرا کردم و یکی 10K را بسیار بد توصیه کرد. من هرگز دوست نداشتم.

من یک میلیارد بار توصیه “ورزش می کنی لذت می بری” را شنیده ام ، اما همیشه فکر می کردم ورزش کردن برای من یک کار سخت است.

سپس Jazzercise را پیدا کردم

دو سال پیش، یک مشتری به من یک کلاس Class برای کلاس های رایگان در ورزشگاه های منطقه هدیه داد و جاز بلافاصله به ذهنم رسید

یکی از همسایه ها گفت که دوستش دارای استودیوی Jazzercise در همان نزدیکی بود. او گفت: “قرار بود سرگرم کننده باشد.”

من یک رقاص مشتاق در عروسی ها (و در آشپزخانه ام) هستم ، آنقدر هماهنگ هستم که بتوانم سرعت خود را حفظ کنم و در نهایت نخ دندان کشیدن را یاد بگیرم. با این وجود ، من با خجالت از هر کلاس زومبا و هیپ هاپ که امتحان کردم فرار کردم.

من احساس می کردم ورزش جاز نقطه شیرین من خواهد بودبه

وقتی با کلاس Class در دست وارد استودیو شدم ، افراد همیشگی با آغوش باز از من استقبال کردند. به سرعت متوجه شدم که بسیاری از آنها 10 ، 20 ، یا حتی 30 سال یا بیشتر Jazzercis انجام می دهند. هر روز کمی جازسرکشی کنید. بعضی دوبار در روز. “این اعتیاد آور است!” آنها با لبخند به من هشدار دادند خندیدیم.

حق با آنها بود. من هر پنی از Pass Class خود را صرف تمرینات جاز کردم ، سپس یک کارت 10 روزه خریدم و تقریباً هر روز رفتم. با انجام این کار ، خط نقطه ای برای عضویت سالانه را امضا کردم.به من دو سال دیر کردم ، منتظر هر درس بودم.

برای اولین بار در زندگی ام ، حرکتی را پیدا کردم که واقعاً لذت بخش بود.

کارت عضویت من از روزی که به Jazzercise پیوستم.

چرا مجبور شدم برای ورزش جاز ورزش کنم

برخی از افراد تنها با ذکر Jazzercise ، یک تمرین مبتنی بر رقص ، که لباس های شنای یک تکه ، گرم کننده پا و حلق آویزهای زنانه را در سال 1984 تداعی می کند ، می خندند.

هنوز انگور وجود دارد. و گرم کننده های پا – روی پاهایم بعد از اینکه یکی از دوستانم یک جفت من را برای بافتن در کلاس زمستان بافت.به

ستون ها و عربی وجود دارد تا رقصنده برادوی را در من میل کند. اما این رقص به قدری ساده و تکراری است که می توان آن را سریع آموخت و روال ها و آهنگ های جدیدی هر چند ماه یکبار ارائه می شود ، از لیزو و تیلور سویفت گرفته تا کی پاپ و کانتری.

حقیقت شاد این است که رقص در اتاقی پر از زنان در هر سنی برای من یک جشن محسوب می شود. مثل شروع روز با یک جشن رقص گروهی.

همچنین ممکن است دوست داشته باشید: بیایید در مورد وزن صحبت کنیم

هیچ آینه ای در استودیو وجود ندارد!

چه چیز دیگری مرا به عقب برمی گرداند

آینه ای وجود ندارد. در استودیو Jazzercise هیچ آینه ای وجود ندارد ، به این معنی که من این فرصت را ندارم که درباره ظاهر یا نبودنم قضاوت کنم. بدون آینه ، من تلاقی بین جنیفر بیلز هستم. رقص فلش و JLo در نمایش نیمه وقت Super Bowl. من از پوشیدن لباس های ورزشی بزرگ و تی شرت های بزرگ در کلاس خودداری کردم ، در عوض لباس های تنگ و روپوش را انتخاب کردم که وقتی عرق می کنم واقعاً خنک تر به نظر می رسد.

تمرینات قدرتی در هر تمرین. تمام بدن من قوی تر از همیشه احساس می شود زیرا تمرینات قدرتی با وزنه یا نوار در هر کلاسی گنجانده شده است. من از این بابت بسیار سپاسگزارم زیرا می دانم که حفظ ماهیچه ها با افزایش سن بسیار مهم است.

تغییر مداوم موسیقی و روال عادی. Jazzercise هر چند ماه یکبار آهنگ ها و روالهای جدیدی را منتشر می کند ، بنابراین لیست های تعیین شده همیشه در حال تغییر هستند. با انتخاب آهنگهای چند دهه ای قدیمی ، مربیان آهنگهای قدیمی را با آهنگهای جدید ترکیب می کنند و در عین معرفی آهنگهای جدید ، روال مورد علاقه را باز می گردانند.

اما بیشتر Jazzercise شبیه تمریناتی است که من انجام می دهم ، نه اینکه مجبور باشم. در این برهه از زندگی ، مهمترین چیز برای من این است که به گونه ای رفتار کنم که مرا خوشحال کند.

سرانجام ، در 40 سالگی ، من واقعاً “در مورد حرکتی که انجام می دهم ، تمریناتی را که دوست دارم انجام می دهم” ، و برای اولین بار در زندگی ام هیجان زده ام که ورزش احساس یک مبارزه نمی کند. احساس شادی می کند.



دیدگاهتان را بنویسید